Douro bij Daalder – Of Je Wijn Lust?!

Douro bij Daalder

Douro bij Daalder

Op uitnodiging van Pitch PR hebben we genoten van een vijfgangenlunch bij Restaurant Daalder in Amsterdam. In de keuken staat Dennis Huwaë, onlangs uitgeroepen tot de meest getalenteerde chef van 2018. Met het eten zit het dus wel goed. Iedere gang werd met minimaal twee wijnen begeleid en het hoofdgerecht zelfs met vijf wijnen (geen volle glazen natuurlijk), wat een verwennerij! Soul Wines verzorgde de wijn, het is een organisatie waar zesenveertig wijn- en porthuizen uit de Douro bij aangesloten zijn. Eerlijk gezegd, wisten we bar weinig over de wijnen uit de Douro. Bij Portugese wijnen denk je vooral aan port. Hoogste tijd dus om onze horizon te verbreden!

De Douro-regio is vernoemd naar de gelijknamige rivier, in Spanje beter bekend als de Duero. De rivier mond uit in Porto, maar stroomt ook honderd kilometer langs een zeer bijzonder wijngebied. Het landschap is opgebouwd uit terrassen en heuvels. De landbouwgrond staat ongeveer twintig procent aangeplant met druivenranken, daarnaast worden in de regio ook veel olijven geteeld.

Onze middag bij restaurant Daalder begon goed met vier amuses. Verschillende structuren, temperaturen en smaken kwamen samen in deze kleine hapjes. De eerste echte gang was een mousse van Noordzee krab, kamille, Grannie Smith en een gelei van kumbawa, een Aziatische citrusvrucht die er uit ziet als een verschrompelde limoen. In een klein sakeglaasje zat een bisque van krab. Bij het gerecht kregen we twee niet-houtgerijpte witte wijnen. De frisheid van de citrusvrucht ging mooi samen met de zuren in de wijn.

Vervolgens werden we blij gemaakt met een gerecht van kabeljauw, gekleurde wortels, jasmijn en sap van de calamansi (een Aziatische citrusvrucht). De wijnen konden de zuren in het gerecht goed aan. Naast ons bord stond een glas Aneto (geen houtrijping) en een glas Quinta da Rede (wel houtrijping). Beide wijnen accentueerden verschillende elementen in het gerecht. De Aneto en de calamansi werden vrienden, zo ook de Quinta da Rede met de kabeljauw.

 

Het hoofdgerecht was echt beleving! Voor het eerst in ons leven hebben we een stukje Wagyu-vlees gegeten (echt ontzettend mals). Daarbij kregen we vijf wijnen te proeven, alle vijf hadden ze een heel eigen karakter. Van een instapper tot grande reservas. De wijn die ons het meest is bijgebleven is de Quinta dos Lagares VV (vinhas velhas) 44. De vertegenwoordiger, tevens ook boswachter, zat tegenover Ezra. Zijn wijn is elegant met tonen van donkerrood fruit, heeft flink wat zuren en de tannine is aanwezig, maar niet overheersend. De hoge zuurgraad in de wijn paste uitstekend bij het gerecht, ook hier had chef Dennis weer een zuurtje verwerkt in het gerecht: dit keer een kumquatmousse. Hierdoor werd het een spannend zomers vleesgerecht.

We raakten natuurlijk aan de praat met onze overbuurman over zijn wijnen. Van de druiven van de oudste stokken, aangeplant in 1944, maakt hij deze wijn. Naast wijngaarden heeft hij ook olijfbomen en een stuk bos. Dat geeft de omgeving een andere aanzicht dan alleen rijen gaarden of bomen. Biodiversiteit vindt hij erg belangrijk, niet alleen voor de grond, maar ook voor de dieren.

Inmiddels hadden we al negen van de vijftien wijnen geproefd (hik, grapje).

Op naar het volgende gerecht. Restaurant Daalder gaf een heel eigen draai aan het kaasplankje. Een mousse van epoisse met daaronder frisse bitters van knolselderij. De kaas gaf het gerecht aardse tonen, maar het geheel bleef fris genoeg door de knolselderij. We proefden twee bijpassende witte ports. Een [eerste port] en Quinta das Lamelas kwam met een dertig jaar oude port. Deze port is niet wit van kleur maar eerder caramel of okergeel. Waarom het dan toch witte port heet? De wijnmaker heeft witte druiven gebruikt voor deze port. Meer weten over witte port? Bekijk eens deze video van Vinoniek.

 

En dan de grande finale, een cremeux met ijs. Vier keer port, maar vier keer totaal anders. Een vintage 2016 van Valriz, een Late Bottle Vintage 2013 van Quinta de santa Eufemia, Bulas zorgde voor een Colheita 1996 en Sao Leonardo nam een dertig jaar oude tawny mee. Een fantastische afsluiting van de maaltijd, het gerecht klopt he-le-maal! De donker rode wijnen aan de linkerkant gingen vooral goed met de cremeux en de tawnys pasten uitstekend bij het ijs. Als er toch één moest winnen dan was het de colheita 1996 van Bulas, deze paste zowel goed bij de cremeux als het ijs.

 

 

Zelf ook eens Portugese wijnen drinken? De lunch bij Daalder heeft wel laten zien dat de wijnen uit de Douro ontzettend veelzijdig zijn. Of je nou een mooi stukje witvis eet of gewoon lekker gaat barbecueën. Er is altijd wel een goede Douro-wijn waarmee je fantastische wijnspijscombinaties kunt maken.

Wij zeggen saúde of proost op een nieuw wijnavontuur! (We droomden op de terugweg in de trein alvast van een vakantie in Portugal).

 

No Comments

Post a Comment

Hey volg je ons ook al op social?!

Furmint
Isabella
Trebbiano
Eiswein
Yaen
Riesling